photo_۲۰۱۹-۱۲-۰۶_۰۰-۱۸-۴۵
📌تحقیق لازمه قانونگذاری
تاریخ انتشار: 1 آگوست ماه 20 
photo_۲۰۲۰-۰۷-۳۰_۲۲-۰۷-۰۸   photo_۲۰۲۰-۰۷-۳۰_۲۲-۰۷-۰۸ (2)   photo_۲۰۲۰-۰۷-۳۰_۲۲-۰۷-۰۸ (3)   photo_۲۰۲۰-۰۷-۳۰_۲۲-۰۷-۱۷   photo_۲۰۲۰-۰۷-۳۰_۲۲-۰۷-۱۷ (2)  

▪️بر اساس آخرین گزارش مرکز آمار و اطلاعات راهبردی “وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی”، بررسی وضع فعالیت کودکان ۱۷-۱۰ ساله کشور در سال ۱۳۹۶ نشان می‌دهد که از حدود 9 میلیون کودک، حدود ۴۹۹ هزار کودک شاغل و در جست‌وجوی کار هستند. این آمار نسبت به سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ با افزایش ۹۶ درصدی و ۶۰ درصدی روبرو بوده‌ است.

▪️از میان این کودکان، حدود ۴۱۰ هزار کودک شاغل و ۸۹ هزار کودک در جست‌وجوی کار بوده‌اند که نسبت به سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵، کودکان شاغل به ترتیب 10.2 و 11.5 درصد افزایش و کودکان در جست‌وجوی کار در سال ۱۳۹۴ با افزایش 7 درصدی و در سال ۱۳۹۵ با کاهش 13.5 درصد روبرو بوده است.

▪️گرچه منابع غیر رسمی آمارهای بالاتری را ارائه می‌دهند اما همین آمار هم نشان از وضعیتی وخیم دارد. ضمن اینکه افزایش کودکان کار نسبت به سال‌های گذشته هم خبر خوبی نیست. با این وجود تاکنون دولت ایران تحقیقات جامعی برای کشف دلایل موضوع انجام نداده است.

▪️یکی از اقدامات لازم برای مبارزه با یک آسیب اجتماعی، فراهم کردن زمینه و بستر لازم برای ورود پژوهشگران به این حوزه است. بدون تحقیق سیستماتیک در مورد یک موضوع جوانب آن روشن نشده و امکان قانونگذاری مناسب وجود نخواهد داشت. قانونگذاران زمانی می توانند یک قانون مفید و موثر بنویسند که قبل از آن آمارهای مربوط به موضوع استخراج شده و نظر کارشناسان مختلف جلب شود.

▪️به همین جهت لازم است قوانین، امکان پژوهش کردن در مورد آسیب‌های اجتماعی همچون پدیده کودکان کار را فراهم کنند. برای این مقصود باید بودجه لازم پیش‌بینی شده و قطعا دولت شرایط را برای محققان آسان سازد. متاسفانه در ایران توجه کافی به مساله پژوهش نشده است. همین‌که آمارهای ارائه شده فاصله معناداری باهم دارند نشان می‌دهد یک برنامه جدی برای مقابله با پدیده کار کودک وجود ندارد.