Shabake_yari
بیانیه شبکه یاری کودکان کار به مناسبت آغاز کمپین مشترک ” کرونا و کودکان کار” با شبکه کمک در آستانه روز جهانی مقابله با کار کودک 23 خرداد (12 ژوئن)
تاریخ انتشار: 13 ژوئن ماه 20 
کودکی از هر چیز گران قیمت تر است. در حالی که ثروتمندان جامعه بشری پس از انقلاب صنعتی، به سمت ارزش دهی به سرمایه و افزایش آن به هر قیمت بودند، خردمندان و اندیشمندان هر چه سریع تر به این نتیجه رسیدند که انسان نباید قربانی سرمایه شود و به تبع آن فردای بشر و دنیای ارزشمند کودکی کودکان نباید دستمایه اهداف پلید افراد سودجو باشند. جنبش‌های اجتماعی بسیاری از قرن نوزدهم شکل گرفت و محدودیت های بسیاری را در عرصه یکه تازی حریصان زر و سیم رقم زد که یکی از مهمترین آنها به کنوانسیون محو بدترین اشکال کار کودک منجر شد. تصویب این آیین نامه در ژوئن سال 1999، مقدمه ای برای هدف گذاری برای بدترین اشکال کار  کودک  گردید. ایران علاوه بر عضویت در سازمان جهانی کار، در 8 آبان 1380 این مقاوله نامه را در مجلس مصوب نمود و به مثابه قانون لازم الاجرا در آورد. در سال 1383، وزارت کار و امور اجتماعی وقت، آیین نامه ای را در هیات دولت مصوب نمود و در آن بدترین اشکال کار کودک را تعیین کرد. از آن تاریخ تاکنون اقدامات موثری در جهان بر علیه محو بدترین اشکال کار کودک انجام شده و آمار این کودکان از 246 میلیون کودک در سال 2000 به 168 میلیون نفر در سال2016 تقلیل یافته است. این در حالی است که در ایران با وجود عدم دسترسی به آمارهای رسمی معتبر، شواهد حاکی از روند رو به افزایش حضور کودکان در مصادیق کارهای پرخطر است. استثمار سیستماتیک کودکان در مشاغلی مانند زباله گردی، پدیده نوظهور کودک کولبر و کودک قاچاقچی سوخت از مصادیقی است که در سال‌های اخیر  مورد بحث فراوان قرار گرفته است. علیرغم پذیرش مقاوله نامه 182 سازمان کار مبنی بر محو بدترین اشکال کار کودک، کشور ایران به بسیاری از تعهدات خود در این زمینه عمل نکرده است، لذا کمپین “کودک و کرونا” که بصورت مشترک توسط شبکه یاری کودکان و شبکه کمک(متشکل از 11 شبکه تخصصی و موضوعی) بمناسبت روز جهانی منع کار کودک تشکیل شده است، ضمن تایید و حمایت از بیانیه انجمن های جامعه شناسی و انسان شناسی مبنی بر حمایت از اصول پیمان نامه حقوق کودک که بر حقوق اولیه همه کودکان تاکید دارد،  با توجه به تقارن سالروز منع کار کودک با پاندمی کرونا در جهان و ارزیابی اثرات منطقه ای این بحران و به ویژه با نگاه به شرایط داخلی و پیش بینی خطر درگیری کودکان بیشتر در بدترین اشکال کار کودک و سوء استفاده و استثمار بیشتر آنان به دلیل بحران‌های اقتصادی ناشی از پاندمی، با ابراز نگرانی از وضعیت کودکان خانواده های فقیرتر در شرایط موجود و امکان ورود آنها به چرخه کارهای پرخطر، ضمن حمایت مقطعی از کودکان در شرایط دشوار معیشتی،در این کمپین خواستار انجام تعهدات بخش های مختلف تقنینی، اجرایی و قضایی در زمینه منع بدترین اشکال کودک در قالب مقاوله نامه 182 بویژه در عناوین زیر می باشد: 1- تعریف چتر حمایتی مشخص و مستمر برای کلیه کودکانی که خانواده های آنها در وضعیت دشوار معیشتی به سر می برند جهت پیشگیری از ورود کودکان جدید به چرخه کار به ویژه کارهای پرخطر. 2-انجام تعهدات در زمینه تعریف برنامه اقدام فوری، شامل  تهیه اطلاعات دقیق و بانک اطلاعاتی  از کودکان مشغول در مصادیق پر ضرر با توجه به نیاز به باز تعریف و به روز رسانی همزمان با بروز و ظهور مظاهر جدی از مشاغل پرخطر 3-اجرای تعهدات قید شده در مقاوله نامه 182 سازمان جهانی کار در دسترسی به آموزش رایگان به عنوان راهی برای دورسازی از اشتغال به بدترین اشکال کار کودک و تعریف برنامه دقیق و بودجه مشخص در این زمینه به ویژه با توجه به تداوم بحران کرونا و نیاز به دسترسی به امکانات آموزش غیر حضوری 4- ایجاد بستر مناسب برای آگاه سازی و حساس سازی افکار عمومی بر علیه بدترین اشکال کار کودک در رسانه صدا و سیما و سایر رسانه های تحت اختیار حاکمیت طبق آنچه در کنوانسیون قید شده است 5- تصویب آیین نامه حمایت از کودکان کار تهیه شده در 1392 در وزارت کار با توجه به تعهد ایران به همکاری و هماهنگی مقامات صلاحیت دار کشور برای محو اشکال پرخطر کار کودک از جمله کار کودکان در خیابان 6- تشدید مجازات افراد و ساختارهایی که به طور سیستماتیک در عرصه بکارگیری کودکان در اشکال پرخطر و به ویژه زباله گردی فعالیت دارند و گرد آوری و تخلفات مرتبط با شبکه های برون مرزی مرتبط در این زمینه طبق تعهد قید شده در کنوانسیون شبکه یاری کودکان کار   23 خرداد  1399برابر 12 ژوئن 2020 IMG_20200611_145536_769