logo
روز جهانی خانواده در بحران جهانی کرونا
تاریخ انتشار: 19 می ماه 20 

امسال روز جهانی خانواده در شرایطی برگزار می شود که بحران کرونا هم چنان در سراسر جهان سلامت انسانها را در معرض خطر قرار داده است.

این ویروس خطرناک که متاسفانه هنوز دانش بشری برای نابودی آن به درمان اثر بخشی دست نیافته است،ابتدا سلامت انسانها را تهدید می کند و به تبع آن تاثیرات زیانباری بر ساختارهای اقتصادی-اجتماعی جوامع انسانی بر جای می گذارد.

اما بحران کرونا تاثیر دیگری نیز داشت که نقش و اهمیت خانواده را در حفظ و تداوم زندگی فردی و اجتماعی مورد تایید قرار داد و با پیام جهانی “در خانه بمانیم” از طرف نهادهای بین المللی و ملی به عنوان موثرترین پیشگیری برای حفظ سلامت در برابر این ویروس مطرح شد.

اما پیام “در خانه‌بمانیم” به دلایل گوناگون با مشکلاتی همراه است:

گروههای آسیب دیده و محروم جامعه یا از داشتن خانه و خانواده محرومند و یا مکانهایی را به عنوان خانه در اختیار دارند که فاقد حداقل امکانات و فضای لازم برای زندگی است و از این رو در خانه ماندن برای آنان نه تنها دشوار ،بلکه آسیب زاست.

گروههای دیگری پس از مدتی در خانه ماندن به علت مشکلات اقتصادی مجبور به بازگشت به کار شدند و با توجه به دوگانه “جان در برابر نان “در اشکال مختلف به کار پرداختند.

در خانه ماندن علاوه بر مشکلات اقتصادی و اجتماعی، مشکلات بین فردی دیگری نیز ایجاد کرد و آن خشونت خانگی به ویژه با زنان و کودکان است.

براساس پژوهشهای انجام شده در بیشتر کشورهای جهان این خشونت مورد تایید قرار گرفته است.

در کشور ما نیز آمار سازمانهای دولتی (اورژانس اجتماعی و بهزیستی) و پژوهشهای انجام شده توسط پژوهشگران نشان دهنده افزایش خشونت در خانواده است.

پرداختن به دلایل این خشونت و ارایه راه کارهای مناسب در این زمینه یکی از موضوعات اساسی است که باید به آن پرداخته شود زیرا خانواده نه تنها در کاهش بحران کرونا، بلکه در زمینه های اساسی دیگر نیز نقش مهمی دارد.

در این نوشته به یک موضوع اساسی تاکید می شود و آن ناتوانی خانواده، برخلاف جایگاه و نقش آن، در انجام وظایفی است که بر عهده دارد.

واقعیت این است که خانواده مانند همه ساختارهای دیگر برای انجام وظایف و کارکردهای خود به دو عامل اساسی نیاز دارد که یکی برخورداری از وضعیت اقتصادی مناسب و دیگری آموزش با تاکید بر توانایی برقراری ارتباط موثر و مناسب بین افراد خانواده است.

توجه به این دو عامل مهم یکی از روشهای اساسی برای کاهش بحران کرونا و خشونت خانگی است که باید در سطح ملی و بین المللی به آن توجه شود.

پیام جهانی “در خانه بمانیم”در صورتی به درستی تحقق می یابد که زیر ساخت اساسی آن یعنی تامین اقتصادی و آموزش برای خانواده ها در نظر گرفته شود.

دکتر فاطمه قاسم زاده – روانشناس