photo_۲۰۱۸-۰۶-۰۳_۱۸-۵۷-۵۸
تبعیض در آموزش فضای مجازی!
تاریخ انتشار: 27 آوریل ماه 20 

✍️ حبیب رمضانخانی

🔹این روزها که تعطیلی موسسه ها، مراکز خدماتی و اموزشی… همچنان جسته و گریخته ادامه دارد، وزارتخانه اموزش و پرورش همچنان تعطیل و در حال حاضر چشم اندازی برای بازگشایی ان متصور نیست! در این مدت تعطیلات ناخواسته، روند اموزش از طریق فضای مجازی داغ بود و شاهد فعالیت و ارتباط معلمان به شیوه های گوناگون با دانش اموزان بودیم.

🔹فارغ از بحث ناکارامدی سیستم آموزش کشور؛ اما آنچه در این فضا مشهود بود و قابل تامل، تبعیض و اختلاف زیاد در میان دانش اموزان، به لحاظ میزان دسترسی و بهره گیری دانش اموزان از فضای مجازی و آموزش از راه دور بود! به طوری که برخی مدارس خاص، چون تیزهوشان، نمونه دولتی های سابق، شاهد و مدارس غیرانتفاعی شناخته شده و اسم و رسم دار، با داشتن بسترهای سابق چون سایت و مبادی اطلاع رسانی از طریق فضای مجازی، امکانات مالی و تکنولوژی… توانستند با تولید محتوا و امکانات خود دانش اموزان را همراه و به صورت جدی فرایند اموزش را پی بگیرند و تا حد زیادی به اهداف اموزشی پیش تعیین شده برسند.

🔹گروه دوم، مدارس دولتی خوب و سایر مداری غیر انتفاعی بودند که تا حدودی از طریق گروه های تلگرامی و در قالب فایل صوتی و استفاده از نرم افزارهایی چون پاورپوینت، توانستند تا حدی دانش اموزان را همراه کنند و قسمتی از عقب ماندگی را جبران کنند.

🔹گروه سوم مدارس که تعداد بسیار بیشتری از دانش آموزان را شامل می شود، سایر مدارس دولتی بودند که جسته و گریخته کار اموزش از طریق فضای مجازی را دنبال کردند. این ها به دلیل قرار گرفتن در مناطق کم برخوردار شهری و تعداد بالای دانش اموزان در هر کلاس، عملا هنگام حضور در کلاس درس، به جز بحث نداشتن انگیزه و گاهی غالب بودن دانش اموزان درس نخوان، عملا فضا را به گونه ای تبدیل می کردند که معلم در حکم یک مبصر و ساکت کننده کلاس تبدیل می شد. پس وقتی در حضور معلم روند انتقال آموزش و تبادل آن صورت نمی پذیرفت، در این مدت نیز از اقدامات و تلاش های کادر مدارس به همان دلایل بالا استفاده محدودی کردند و گاهی به دلیل نداشتن گوشی هوشمند و رایانه در خانه، کلا از آن محروم شدند. در نتیجه عملا بخش بزرگی از دانش اموزان کارشان معطل شد و چرخه اموزش ان ها ناقص ماند.

🔹دسته اخر که بیش از همه متضرر شدند دانش اموزان روستا بودند. بیشتر این ها به دلیل تعداد کم دانش اموز و پایه تحصیلی مجبور بودند یا مثل دوره ابتدایی، گاها چند کلاس در یک پایه درس بخوانند که در حالت عادی معلم توان رسیدگی به همه، ان هم با ان همه دروس را نداشت، یا مثل پایه متوسطه اول یک معلم گاها می بایست بیشتر درس های غیرتخصصی را به دانش اموزان ارائه می کرد. حال این وضعیت در کنار عدم دسترسی به اینترنت، گوشی هوشمند و اصلا نبود خط تلفن و موبایل برای حداقل اطلاع رسانی ابتدایی، عملا به صورت کامل از روند اموزش جا ماندند و ارائه اموزش ناقص و ناتمام شد. هرچند استثنا روستاهایی بودند که دسترسی بود و شرایط تا حدودی امیدوارکننده هست.

🔹اما راه حل این موضوع؛ در حالی که اموزش و پرورش هر چند خیلی دیر، به فکر یک سیستم اموزش فراگیر مجازی، به نام ” سامانه شاد” هست و به فکر جبران حداقل بخشی از عقب ماندگی سه گروه اول، برای گروه اخر که به دلیل نبود امکانات، به این سامانه دسترسی نخواهند داشت، چاره ای بیندیشد.

🔹به نظر حقیر در حالی که در شهرها و مدارس با تراکم بالا، خطر انتقال ویروس همچنان بالاست و تعطیلی مدارس اجتناب ناپذیر هست، حال که بسیاری از مشاغل به روند عادی فعالیت برگشته اند و اجتماعات مثل سابق شده، حداقل مراکز روستاهای با دانش آموز کم و کلاس های کم جمعیت را از قانون ادامه دار تعطیلی مدارس مستثنا کنند تا با رعایت مسائل بهداشتی و قرار دادن امکانات حداقلی به این مدارس، این روند عقب افتادگی تا حدودی جبران شود. البته ناگفته نماند که کم نیستند معلمان دلسوزی که در این مدت خود به انحا مختلف به روستاها و مدارس و حتی خانه ها مراجعه و خارج از رویه کار خود پیش برده اند.

منبع: tahlyleejtemaaey