arm - Copy
بیانیه در خصوص آزار جنسی دانش اموزان دبیرستان پسرانه و در تهران
تاریخ انتشار: ۱۴ خرداد ماه ۹۷ 
  کشور ما از سال ۷۳ پیمان نامه جهانی حقوق کودکان را پذیرفته و متعهد به اجرایی مفاد آن شده است.این در حالی است که متولیان امور زمینه های حداقلی تحقق مفاد این تعهد بین المللی را فراهم نکرده اند و به همین دلیل، تضییع حقوق کودکان در حوزه های مختلف ، دغدغه اصلی فعالان حقوق کودکان در طی سالیان گذشته بوده است. در این میان کودک آزاری در سایه فقدان قوانین کار آمد حمایتی و تعلل سوال برانگیز و چندین ساله نمایندگان مجلس شورا اسلامی در تصویب لایحه حمایت از کودکان و نوجوان که در حقیقت کف مطالبات نهادهای مدنی حوزه کودکان است ، متاسفانه روندی پرشتاب به خود گرفته است طوری که در ماههای اخیر آزار از پسِ هر آزار و جنایت از پس جنایت دیگر، جسم و جان کودکان معصوم را نشانه گرفته و این مورد آخر، آزار جنسی کودکان در محیط آموزشی ؛ افکارعمومی را جریحه دار کرده و مانند آواری بر سرمان خراب شده است.  
واکاوی ریشه ای مسئله با نگاهی که از شناخت مسائل اجتماعی جامعه سرچشمه می گیرد و ارائه راه حل های کارشناسانه و پیگیری مطالبه گرانه برای ایجاد تغییرات ماندگار در این زمینه، در زمره مسئولیتهایی است که یک نهاد مدنی، و بیش از آن، شبکه ها که مجموعه ای از این سازمانها هستند بر عهده دارند. نظام آموزش و پرورش شاید مهمترین نهاد تاثیرگذار در سلامت فردی و اجتماعی هر جامعه ای بوده و کیفیت آن شاخصی برای میزان توسعه یافتگی محسوب می شود. رخداد این واقعه در بخش های مختلف ، درس های فراوانی برای کسانی دارد که نه به دنبال پاک کردن صورت مساله ها و مقابله با معلول، بلکه در صدد برخورد ریشه ای با علتها باشند. شبکه یاری کودکان کار متشکل از دهها نهاد مدنی حامی کودکان ، بدینوسیله نگرانی شدید خود را از افزایش آمار آزارهای جسمی و جنسی و روانی بر علیه کودکان اعلام داشته و در خصوص آزارجنسی گروهی دانش آموزان در مدرسه غرب تهران موارد ذیل را به استحضار هموطنان گرامی می رساند:
۱- از آنجا که پیشگیری بر درمان اولویت دارد، در بحث پیشگیری از رخداد حوادث مشابه باید سیستم های استاندارد و مناسبی برای گزینش کادر آموزشی اتخاذ گردیده و وضعیت روانی آنها مورد بررسی قرار گیرد.
۲- باید زمینه ای فراهم شود تا دانش آموزان متناسب با مقطع و سن شان آگاهی و مهارت های لازم را برای برخورد در شرایط خطر کسب کرده باشند و این مورد با اجباری کردن دروس « آموزش مهارت های زندگی » در کلیه مقاطع تحصیلی امکان پذیر است.
۳- افراد دارای سابقه کودک آزاری و جرمهای مشابه، پس از آزادی از خدمات مشاوره برخوردار بوده و مورد ارزیابی قرار گیرند و حق حضور در مشاغل مرتبط با کودکان را نداشته باشند.
۴- با افراد خاطی برخورد و مجازاتهایی برای ایشان تعیین گردد که از بازدارندگی و تناسب با مقیاس جرم برخوردار باشد.
۵-با استفاده از رسانه های جمعی، آگاه سازی کودکان و خانواده های انها و عموم جامعه به صورت اثربخش انجام گیرد.
۶- واحدهای مشاوره و روان شناسی در مدارس به صورت جدی و کارآمد، تشکیل و تقویت گردند و از حضور مددکاران اجتماعی متبحر بهره گرفته شود.
۷-با توجه به نقش کلیدی والدین، آموزش های لازم برای والدین جهت آگاهی از مسائل و خطرات تهدید کننده کودکان و نحوه برخورد با این شرایط ارائه گردد.
۸- ساز و کارهای علمی و مناسبی برای حمایت از بزه دیدگان آزارهای جنسی تعریف و دسترسی به آنها برای همه کودکان فراهم گردد.
۹- تسهیل فرایند طرح و پیگیری شکایت درجرایم جنسی علیه کودکان بطوری که امکان تظلم خواهی و دادخواهی عادلانه برای کودکان بدون هویت و نیز کلیه افراد فارغ از ملیت ،نژادو.. محقق گردد ،همچنین تدابیر حمایتی ای پیش بینی گردد که شاکیان پرونده های کودک آزاری جنسی که استطاعت مالی کافی ندارند از معاضدت وکلای دادگستری بطور رایگان بهره مند شوند  
شبکه یاری کودکان کار