arm - Copy
بیانیه شبکه یاری کودکان کار برای فاجعه ای که برای آتنا_اصلانی، کودک هفت ساله
تاریخ انتشار: ۲۳ تیر ماه ۹۶ 
بیانیه شبکه یاری کودکان کار برای فاجعه ای که برای آتنا_اصلانی، کودک هفت ساله، روی داد
🔺 به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را تا کشم از سینه ی پر درد خود بیرون تیرهای درد را پر خون
🔺 هنوز داغی را فراموش نکرده ایم که داغی دیگر همچون پتک بر سرمان فرود می آید و ما را در پیگیری حقوق کودکان مصمم تر می سازد.
🔺 “آتنا کودک هفت ساله، بی رحمانه قربانی جنونی دیگر شد.”
🔺 به راستی ما را چه شده؟ تعالیم انسان ساز، در کجای این مناسبات خشن، نابرابر و منحط جامعه ی امروزین ما نهفته است؟
🔺 اگر پدری، یا مادری، به دلیل ساعات کار طولانی، تنگدستی، نا آگاهی، آسیب های روحی و روانی و یا به هر دلیل دیگر قادر به دفاع از حقوق کودک خود نباشند، مسئولیت صیانت از حریم شریف و شکننده ی کودک آنها بر عهده ی چه کسی یا کدام نهاد است؟
🔺 ما را چه شده؟
هنگامی که از کودکانمان سخن می گوییم آنچنان لحنی به خود می گیریم که گویی می دانیم هیچ سرمایه ای با ارزشتر از وجود شریف و نازنین آنان نداریم؛ اما هنگامی که نوبت به چاره اندیشی و برنامه ریزی دور اندیشانه برای نگاهبانی از حریم شکننده ی آنان می شود، هزار اما و اگر و مبادا بر سر راه خود می گذاریم و کتابها، مقاله ها و مصوبات داخلی و بین المللی را می جوییم که مبادا کوچکترین بی توجهی به باورهای کهن خود ساخته مان که می توانند و باید مورد بازنگری قرار گیرند، روا داشته باشند.
  🔺 هرگز نمی خواهیم بپذیریم که سازوکار اجتماعی و روابط انسانی در جوامع امروز تغییر کرده و برای حفظ حقوق و پاسداشت آنها و کرامت شهروندان آن (به ویژه زنان و کودکانش) ضرورت دارد چشم خود را به واقعیتها باز کرده و صرف نظر از اینکه خود چه می اندیشم، این واقعیتها و الزامات ناشی از آن را نصب العین خود قرار داده و ضرورتا برای پاسداری از حقوق انسانی بخش های بی دفاع جامعه، چاره ای بیندیشیم.
  🔺 نبود نهاد مسئول قدرتمند و ابزارهای نظارتی اثر گذار، برای دیده بانی از حقوق کودکان در کشور.
  🔺 عدم دسترسی به آموزش رایگان و با کیفیت برای همگان.
  🔺 عدم توجه به وضعیت زیستی و حقوق صنفی پدران و مادرانی که به دلیل نداشتن سرمایه و یا مهارتهای فنی، ناگزیر به مشاغلی همچون دوره گردی و دست فروشی روی آورده و یا از طریق فروش ارزان قیمت نیروی کارشان، در مشاغل پست و کم درآمد اشتغال ورزیده اند.
  🔺 سیر رو به رشد اختلاف طبقاتی و انباشت فقر و سرمایه در دو سوی جامعه.
  🔺 عدم پالایش روانی جامعه و رها بودن مجرمین جنسی و بیماران روانی در سطح آن و نبود سازوکارهای بازدارنده برای پیشگیری از ارتکاب جرم توسط آنان.
  🔺 عدم دسترسی به آموزش و آگاهی های لازم در مورد بایدها و نبایدهای فرزندپروری و حقوق کودک در میان تهیدستان و اقشار آسیب پذیر.
  🔺 ساعات کار طولانی در مقابل دستمزدی ناچیز و نبودن امکان حضور کافی و با کیفیت اعضای خانواده در کنار یکدیگر.
  🔺 جنگ، خشونت، ناپایداری های سیاسی، مهاجرتهای غیرقانونی ناگزیر، عدم برخورداری از حقوق شهروندی و ترس از طرح دعوی در مراجع قضایی در کشور میزبان.
  🔺 پنداشت های غلط، خرده باورهای فرهنگی و عدم به رسمیت شناختن حقوق فردی کودک مستقل از والدین و خانواده اش.
  🔺 رایج بودن نگاه مالکیتی به کودک و در نهایت فراهم بودن زمینه های اعمال ستم و سواستفاده از او.
  🔺 گسترش اعتیاد و آثار سواستفاده از مواد مخدر درخانواده ها و درنتیجه اثر گذاری مخرب آن بر انسجام خانواده و سرنوشت کودکان.
  🔺 و دلایل بیشمار دیگری که بسیاری از آنها ریشه در مناسبات نابرابر و خشونت آمیز اجتماعی و نیز عدم دسترسی همگانی به آگاهی و آموزش با کیفیت دارند به طور مستمر شرایط را برای کودکان دشوارتر می کنند تا آنجا که دردمندانه هر روز شاهد وقوع فاجعه ای دردناک در گوشه و کنار کشورمان و در دیگر کشورها علیه کودکان هستیم. فجایعی که از فرط هولناک بودن در بسیاری موارد حتی توان اندیشیدن درباره ی علل و چرایی آن را از آدمی باز می ستانند.
  🔺 از این رو ما فعالین حقوق کودک و جمعی از انجمن های عضو شبکه یاری کودکان کار، ضمن ابراز تاسف عمیق از شنیدن خبر فاجعه ی دردناک قتل کودک هفت ساله ی پارس آبادی، آتنا اصلانی و اعلام نگرانی از گسترش این روند انحطاطی خشن و توقف ناپذیر، از دستگاه های ذیربط و مسئولین امر، جدیت در ایجاد سازوکارهای زیر ساختی و اجتماعی لازم برای صیانت از حقوق کودکان و رفع موانع فکری و کاستیهای آموزشی-اجتماعی که منجر به بی دفاعی و پایمال گردیدن زندگی و حقوق کودکانمان می شود را خواستاریم.  
شبکه یاری کودکان کار
۲۲ تیرماه ۱۳۹۶