ffff
بیانیه شبکه یاری کودکان کار به مناسبت روز جهانی صلح
تاریخ انتشار: ۳۰ شهریور ماه ۹۴ 

همیاری برای صلح، کرامت انسانی برای همه

بیانیه شبکه یاری کودکان کار به مناسبت روز جهانی صلح

“از آن جا که جنگ در ذهن انسان ها آغاز می شود،صلح نیز باید از ذهن انسان ها سرچشمه گیرد.”

   اساسنامه یونسکو

امسال روز جهانی صلح ۲۱ سپتامبر (۳۰ شهریور)در حالی فرا می رسد که جنگ و شدت خشونت در جهان بخصوص خاورمیانه بیداد می کند  و خیل عظیم مهاجران و پناه جویان منطقه که به ناچارخانه و کاشانه خود را ترک و آوارگی را انتخاب و به سوی سرنوشتی نامعلوم می روند شدت گرفته است. هر روز تلویزیون و شبکه های مجازی اخبار وحشتناکی از درگیری ها را به تصویر می کشند. جنگ و مناقشات، خشونت علیه مردان، زنان وکودکان پناه جویی را تشدید کرده است، حمایت از پناه جویان خصوصاً کودکان و نوجوانان که آسیب پذیر تر یک ضرورت جهانی است.

با توجه به ضرورت همبستگی جهانی باید بدانیم مسائل و مشکلات افراد مهاجر مسئله همه ما و جامعه ماست و درک کنیم که زنان و مردانی که با کودکان و اندک کوله باری در دریا ها و دشت ها آوارگی  بی وطنی را به ماندن در ورطه نیستی به جان خریده اند، جزئی از جامعه جهانی هستند و باید حمایت خود را حتی اگر اندک باشد اعلام کنیم، تا کشورهای پذیرنده آنان بدانند در دنیا قلب های زیادی برای این پناه جویان می تپد و به مهر و شفقت آنان ارج می نهیم.

دلایل این مهاجرت های گسترده، فقر، استبداد و در گیری های قومی، قبیله ای و مذهبی است که اثرات تخریبی فراوانی بر زندگی انسان ها دارد.

کشور ما ایران نیز سال هاست بر اثر جنگ در کشورهای هم جوار پذیرای مهاجرین بسیاری از این کشورها به ویزه افغانستان است.ضروری است ما نیز در مورد نقاط ضعف و قوت رفتار خود با این کودکان مهاجر بیاندیشیم و آن را مورد ارزیابی قرار دهیم تا راهنمای عمل ما برای آینده، نسبت به این کودکان باشد.

هرروز در محیط اطراف خود شاهد حضور کودکان مهاجرو خانواده هایی بوده ایم، که بعلت محرومیت و فقر، در اتوبوس و مترو در حال دستفروشی هستند و یا میان زباله ها، بی بهره از محبت، شادی، بازی و بدون کودکی کردن ؟

زندگی همراه با آوارگی و خشونت به صورت ناعادلانه به آنان تحمیل شده و در انبوه آسیب های جسمی و روانی، سلامت خود را از دست می دهند.

به این کودکان بیاندیشیم که در پس این کوچ ناخواسته، در پشت دیوارها، حصار باغ ها و حاشیه شهرهای بزرگ ما با جسم ناتوان کوچکشان چگونه تمام روز کارمی کنند؟ در ظلمت شب ها، ترس ها و اضطراب آنان را چه کسانی کاهش می دهند؟ در بستر بیماری کدامین مهربان آنان را نوازشگر است ؟

مرگ حتی یک کودک برای وجدان جهانی یک ضایعه ناگوار است، چنانچه دیدیم جهان در مرگ کودک مهاجر سوری لرزید.کودکان و نوجوانان آینده بشریت هستند و باید منافع آنان را محور اصلی تصمیم گیری های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خود قرار دهند تا بتوان بشریت را از نابودی به دست خود نجات داد.

برای اینکه ارزش هایی مانند احترام به حقوق دیگران، همزیستی مسالمت آمیز، صلح، مدارا و دوستی به رفتار تبدیل شوند، آموزش باید از مدرسه آغاز گردد،مدرسه می تواند محلی باشد که غنچه های صلح و برد باری در آن بشکفد، تا کودکان از همان ابتدای کودکی از رفتارخشونت آمیز اجتناب کنند.

ضرورت دارد وزارت آموزش وپرورش برنامه های آموزشی جامعی برای معلمان و والدین به منظور انتقال فرهنگ صلح به کودکان، فراهم نماید. آموختن این ارزش ها به  کودکان و نوجوانان سبب رسیدن آنان به درک مشترکی از مفاهیم زندگی انسانی می شود که همراه با صلح و دوستی است. احترام و کمک به همنوع و همزیستی مسالمت آمیز بین دیگر فرهنگ ها یک ارزش و ضرورت جهانی است که بایداز کودکی آموخته شود.

زمان آن فرا رسیده که همه مردم دنیا با هم علیه جنگ و خشونت و پیامدهای ناگوار آن متحد شوند و یک صدا سرود صلح سردهند.