arm - Copy
یانیه ی شبکه ی یاری کودکان کار بمناسبت ۲۲ خرداد، مصادف با ۱۲ ژوئن، روز جهانی مقابله با کار کودکان
تاریخ انتشار: ۲۳ خرداد ماه ۹۴ 

بیانیه ی شبکه ی یاری کودکان کار برای ۲۲ خرداد، مصادف با ۱۲ ژوئن، روز جهانی مقابله با کار کودکان

 ۱۲ ژوئن(۲۲ خرداد)، روزی است که قرار است، مردم در تمام جهان به کار کودکان “نه” بگویند، اما اکنون، علیرغم گذشت ۱۱ سال از نامگذاری این روز توسط کنگره ی جهانی کودکان کار در شهر فلورانس، جهان ما با این هدف، فاصله دارد. جامعه ی مدنی و فعالین اجتماعی در سراسر جهان،که به هیچ عنوان کار کودکان را قابل توجیه و تحمل نمی دانند، سالها فعالیتهای اثر بخشی را برای ممانعت از بهره کشی ها و حذف مصادیق پر خطر کار کودکان آغاز نموده اند و امروز که ما در اینجا ایستاده ایم، برخی کشورها، تجربه های موفقی از مقابله با گسترش و افزایش کار کودکان داشته اند.

امروز فرصتی است مناسب تا فعالان مقابله با کار کودکان، در کنار حذف کار کودکان به عنوان خواسته ای بر حق و اصلی خود که الهام بخش کلیه اقدامات آنهاست، با در نظر گرفتن شرایط فعلی جامعه، مطالبات عملی خود را به عنوان مقدماتی جهت زمینه سازی برای محو کار کودکان مطرح سازند و یکصدا خواستار پوشاندن جامه عمل به آنها توسط افراد و مسئولان ذیربط باشند:

۱-   لازم الاجرا ساختن قانون کنوانسیون ممنوعیت و اقدام فوری برای محو  بدترین اشکال کار کودک (از زباله گردی و جمع آوری ضایعات تا بهره کشی هایی به مراتب بدتر و پر آسیب تر) و توصیه نامه مکمل آن مصوب  آبان ۱۳۸۰ و تعبیه و تقویت ضمانتهای اجرایی این قانون

۲-      اجرای آیین نامه حمایت اجتماعی از کودک کار.

۳-    جدیت در حذف کارهای پر خطر برای کودکان براساس مقاوله نامه شماره ی ۱۸۲ سازمان جهانی کار که جمهوری اسلامی ایران آن را پذیرفته است.

۴-      تصویب هر چه سریع تر و اجرای لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان که با وجود برخی اشکالات و کاستی ها  در مجموع به بخش هایی از نیازهای حمایتی کودکان پاسخ می دهد.

۵-      ثبت نام بی قید و شرط و پیگیری وضعیت کودکان بازمانده از تحصیل که در حوزه جغرافیایی کشور ما زندگی می کنند.

۶-   ایجاد و تقویت چتر حمایت های اجتماعی، با هدف بی نیاز سازی خانواده های کودکان کار به درآمد این کودکان.

۷-      بازنگری مصوبه هیئت وزیران مبنی بر معافیت کارگاه های کمتر از ده نفر از شمول قانونی وزارت رفاه، تعاون و کار.

۸-      توجه به سیاستهای کنترل جمعیتی در خانواده های مولد کودکان کار.

۹-      بازنگری در نحوه ی برخورد با کودکان مجبور به کار در خیابان (برخوردهایی اعم از جمع آوری و دستگیری) و تدوین دستورالعملی مبتنی بر اصول صحیح مددکاری جهت هرگونه ارتباط با هدف کمک به کودکان توسط دستگاههای ذیربط.

۱۰-   ایجاد تسهیلات قانونی و مالی از طرف مسئولین ذیربط، برای تاسیس مکانهایی ثابت، قابل اعتماد و در دسترس برای کودکان در معرض آسیب،  با در نظر گرفتن تعداد بالای کودکان کار و محدودیت امکانات موجود.

۱۱-   بهداشت و درمان رایگان برای کودکان، به ویژه کودکان کار و لغو وجوه ورودی مراکز درمانی برای ایشان

۱۲-   نظارت بر رسانه های جمعی جهت ترویج نگاه احترام آمیز به کودکان کار به عنوان انسانهایی که حقوقشان مورد تعرض واقع گردیده است و پرهیز از ایجاد شائبه مبنی بر تعلق این کودکان به باندهای قاچاق و فساد و فحشا.

لازم به ذکر است که واقعیت کودکان کار، ناشی از اقتصاد بیمار و بازتولید فقر و تبعاتی چون اعتیاد و دیگر آسیب های اجتماعی است؛ لذا تحقق آرمان محو کار کودک و حتی کاهش آن به اصلاح ساختارهای اقتصادی-اجتماعی و مشارکت همگانی نیاز دارد.